Şiir

kırılma ağacı*

kış da geçecek, biliyorum

artık birikemediği alanlarda

dalların sesini de alarak içine

sanki toplanmış kabahatleriyle

bir çocuk, mahcup bir gülüş gibi

gelip senin gözlerinde büyüyecek

 

solgun ve ürkek ellerin pekiyi olacak

sevdiğim, ellerimde titreyişim benim

ülkem baştan başa güzelliğin açacak

güller geliyor geleceğindir senin

ağır ağır açan bir sardunya gibi

 

sana bakıyorum baharın dal gibi kırılgan

yatılının uzaktan görülen kuşları gibi

bir ihtimalle belki, bir kırılmayla

diyorum, sevdiğim bu kadar yıl oldu

serinledi mi kalbin, köpründen geçti mi

 

bu da düş için çekilmiş bir öğle sonrasıdır

ne gözlerinin dokunduğu evler, gölgeler

ne ellerinin bıraktığı izler yazıldı taşa

zaman bir sır gibi kendinde unuttu beni

ikindi silueti gibi yazıya saldı, sevdiğim

gülen gözlerim benim bu ağaç niye kırıldı

 

şubat’10

*üzgün ağaç ağıdı

eskiten@gmail.com

Bunları da beğenebilirsin

Yorum Yok

Cevap Bırakın